Er was eens een meisje, en die was een jongen. Die vertelde een verhaal over twee kamelen op een ijsberg terwijl haar vriendinnen geïnteresseerd aan het luisteren waren. Toen zei de ene koe tegen de andere: "Boe!" Dit is een prachtig voorbeeld van absurditeit. Absurditeit is iets wat voor sommige mensen enorm lachwekkend kan zijn, maar voor andere mensen dan weer belachelijk. Het is een soort humor die dus een geselecteerde groep mensen aan het lachen kan brengen.
Maar wat houdt absurditeit nu juist in? Wel, absurditeit is een soort humor, humor die in mijn ogen zeer lachwekkend is. Het kan voorkomen onder verschillende vormen, het kan zelfs een kinderachtig mopje zijn, maar dan wel met de intentie om kinderachtig over te komen. Dit kan uw lachspieren zeer op de proef stellen, indien dit ook met de juiste absurditeit wordt voorgedragen. De hilariteit van een absurd mopje, hangt dus voor een zeer groot deel af van de verteller van de mop.
Absurditeit wordt vaak ook gecreëerd door een totaal onverwachte wending te geven aan een verhaal of stelling, zo onverwacht dat geen mens dit zag aankomen en wel moet lachen. Veel wordt er gefocust op de mop, en wordt er op voorhand nagedacht over wat er uiteindelijk zou kunnen gebeuren. Iemand vertelt een mop, en zonder we al iets meer weten, denken we automatisch vooruit naar een eventueel einde van de mop. Als die in ons hoofd gegrond zit, dan is het tijd voor de onverwachte wending. Persoonlijk geeft het mij een enorm genoegen om de verbazing op die persoon zijn gezicht te zien als hij doorheeft naar wat voor mop hij net geluisterd heeft. Het duurt even, maar uiteindelijk komt dan toch de glimlach tevoorschijn, terwijl dat bij anderen zelfs kan leiden tot een slappe lach.
Zoals ik dus al zei is deze humor niet voor iedereen lachwekkend. Het hangt af van persoon tot persoon, dus is het erg subjectief. Maar één ding is zeker, absurditeit kan wel bij iedereen de lachspieren doen werken als je een glaasje teveel op hebt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten